وپيش از تمام شدن سال منفعتى به دستش آيد ، مىتواند مقدارى را كه از سرمايه بداشته از منافع كسر كند . ( مسأله 1793 ) : اگر مقدارى از سرمايه در تجارت ومانند آن از بين برود مىتواند مقدارى را از سرمايه كم شده از منافع همان سال كسر نمايد . ( مسأله 1794 ) : اگر غير از سرمايه چيز ديگرى از مالهاى أو از بين برود ، نمىتواند از منفعتى كه به دستش مىآيد ، آن چيز را تهيه كند ، ولى اگر در همان سال به آن چيز احتياج داشته باشد ، مىتواند در بين سال از منافعش آن را تهيه نمايد . ( مسأله 1795 ) : اگر در تمام سال منفعتى نبرد ، وبراي مخارج خود قرض كند ، نمىتواند از منافع سالهاى بعد مقدار قرض خود را كسر نمايد . ولى اگر در أول سال براي مخارج خود قرض كند وپيش از تمام شدن سال منفعتى ببرد مىتواند مقدار قرض خود را از آن منفعت كسر نمايد ، وهمچنين در صورتي أول مىتواند ، قرض خود را از أرباح أثناء سال أداء نمايد ، وبه آن مقدار خمس تعلق نمىگيرد . ( مسأله 1796 ) : اگر براي زياد كردن مال ، يا خريدن ملكي كه به آن احتياج ندارد ، قرض كند ، نمىتواند از منافع سالش مقدار آن قرض را ادا نمايد بلى اگر مالي را كه قرض كرده ويا چيزى را كه از قرض خريده از بين برود ، در اين صورت مىتواند قرض خود را از منافع آن سال بدهد . ( مسأله 1797 ) : انسان مىتواند خمس چيزهائى كه خمس بر آنها واجب شده است از همان چيزها بدهد يا به مقدار قيمت خمسي كه واجب شده است ، پول بدهد ، واما اگر جنس ديگرى كه خمس در آن واجب نشده بخواهد بدهد ، محل اشكال است مگر آن كه با اجازه حاكم شرع باشد . ( مسأله 1798 ) : كسى كه خمس بمال أو تعلق گرفت ، وسال بر أو